Szukaj na stronie:
Jak co roku wśród zaproszonych gości znajdą się osoby związane z szeroko pojętą kulturą grozy – uznani twórcy i obiecujący debiutanci, pisarze, dziennikarze, badacze oraz wykładowcy akademiccy. W programie nie zabraknie spotkań autorskich, prezentacji i wykładów poświęconych różnym obliczom gatunku.
Tegorocznym tematem przewodnim będzie POSTAPOKALIPSA – przyjrzymy się wizjom świata po katastrofie obecnym w literaturze, filmie, sztuce, muzyce i grach wideo.
Trzy dni spotkań, rozmów i różnych spojrzeń na to, co może pozostać, gdy znany nam świat przestanie istnieć.
Wstęp wolny!
W programie festiwalu znajdą się m.in. warsztaty cosplay, zajęcia z tworzenia własnego komiksu oraz praktyczne spotkanie z prepperem, podczas którego uczestnicy dowiedzą się, jak przygotować się na sytuacje kryzysowe i radzić sobie w świecie po apokalipsie.
Nie zabraknie również spotkań autorskich, prelekcji i rozmów o różnych obliczach postapokalipsy w kulturze. Przyjrzymy się m.in. temu, jak wizje świata po katastrofie przedstawiane są w polskim kinie, literaturze japońskiej oraz grach wideo.
Na tych, którzy lubią mocniejsze wrażenia, czekać będzie strefa VR – przestrzeń, w której będzie można zanurzyć się w postapokaliptycznej rzeczywistości i na własnej skórze poczuć atmosferę świata po katastrofie.
To jednak nie wszystko! W programie znajdzie się także konkurs na najlepszy kostium uczestnika festiwalu, a w strefie wydawców będzie można znaleźć i kupić książki oraz inne tytuły związane z tematyką wydarzenia. Będzie również uwielbiana przez uczestników strefa planszówek, pełna emocjonujących rozgrywek i gier w klimacie grozy.


Wykład będzie przeglądem polskiego kina postapokaliptycznego, od filmów z okresu PRL-u po współczesne realizacje podejmujące temat katastrofy, przetrwania i rozpadu cywilizacji. Punktem wyjścia stanie się pytanie, dlaczego polskie postapo rzadko przypomina widowiskowe kino pustyni i walki, a częściej przybiera formę opowieści o schronie, systemie, propagandzie, niedoborze i fałszywej nadziei. Całość będzie próbą odpowiedzi na pytanie, co wyobrażenia o apokalipsie mówią o polskiej historii, kulturze i zbiorowych lękach.

Zombie, żywe trupy, nieumarli, ghoule. Niezależnie od nazwy to zawsze są krwiożercze potwory, które kiedyś były żywymi ludźmi, które zwiastują koniec cywilizacji. Jednak nie zawsze tak było. Pierwotnie zombie jako koncept wywodzi się z folkloru haitańskiego i bardziej niż coś apokaliptycznego zombie były czymś magicznym. Ich zwiastujący armagedon destrukcyjny charakter został im nadany dopiero w XX wieku przez popkulturę, szczególnie mocno przyczyniły się do tego filmy. O takich filmach jak i o całym folklorze związanym z zombie dowiemy się więcej na prezentacji Jana Sienkiewicza.
Dodatkowo po wystąpieniu zaplanowany jest pokaz filmu Noc żywych trupów z 1968 roku w reżyserii George’a A. Romero, który trwale wpłynął na sposób przedstawiania zombie w kulturze popularnej i wyznaczył kierunek rozwoju całego podgatunku horroru.

Jak (prze)żyć po apokalipsie? Przyjrzyjmy się, co ma do powiedzenia w tym temacie Korea Południowa! Jakie straszne końce dla nas zgotowała i czy wyjdziemy z nich cało? Zapraszam na prelekcję, podczas której poznamy bardziej i mniej znane tytuły z koreańskiej popkultury postapo!

W latach sześćdziesiątych Philip K. Dick przewidywał, że ostatnim bastionem człowieczeństwa będzie możliwość empatyzowania ze zwierzętami nieludzkimi. W jego powieści Czy androidy śnią o elektrycznych owcach tym, co oddziela człowieka od nieczłowieka, jest czułość wobec ginących gatunków, jednostek, przemijającego świata.
W latach dwudziestych mamy chyba mniej złudzeń. Kryzys (kultury, wartości, gatunku ludzkiego, klimatyczny…?) powoduje okrucieństwo. A okrucieństwo – obojętność. W grze Arctic Eggs, groteskowym, postapokaliptycznym horrorze umiejscowionym w niedalekiej przyszłości, smażymy na patelni jajko przyprawione żywym karaluchem.
Zmieniliśmy się? A może tylko zmieniło się to, jak dobrze siebie rozumiemy? Jakie obowiązki na siebie nakładamy? Gdzie widzimy nasz kres? Na te i na inne pytania spróbuje odpowiedzieć Eleonora Imbierowicz w wystąpieniu pt.: „Postapokalipsa, empatia i życia zwierząt. Czy androidy śnią o elektrycznych owcach? (1968) i Arctic Eggs (2024)”.

Nie będzie chyba przesady w stwierdzeniu, że kino postapokaliptyczne kojarzy się głównie z kinematografią amerykańską, w mniejszym zaś stopniu z pojedynczymi tytułami z innych zakątków globu, takimi jak Stalker, Snowpiercer: Arka przyszłości czy Mad Max. Dla wielu osób sporym zaskoczeniem jest informacja, że Europa ma długą tradycję filmu postapo, sięgającą drugiej dekady XX wieku. W ramach prelekcji przyjrzymy się wybranym europejskim filmom postapokaliptycznym – od lat 30. ubiegłego wieku do współczesności. Wśród nich znajdą się m.in. produkcje z Wielkiej Brytanii, Francji, Włoch. Grecji i Czechosłowacji.

Różnorodne plagi pojawiają się regularnie i kilka razy niemal zupełnie wytrzebiły Homo sapiens. Jak wyglądał post-apokaliptyczny świat po epidemii Dżumy, Cholery i hiszpanki? Jak walczono z Ospą we Wrocławiu w 1963? I czy grożą nam epidemie, po których powstaną super zombie?
Na prelekcję pełną czarnego humoru i popkulturowych nawiązań, zaprasza dr Łukasz Śmigiel – wrocławski autor powieści i opowiadań, dziennikarz radiowy, wykładowca UWr, autor bloga (horrornaweekend.blogspot.com) i nowego cyklu podcastów, pt. „Kanon rzeczy fajnych”.

Scenariusze losów ludzkości w fantastyce postapokaliptycznej potrafią być czarne i niepozostawiające żadnej nadziei, ale również dające wiarę w możliwość przetrwania katastrof – zarówno tych ekologicznych, jak i epidemiologicznych czy technologicznych. W wystąpieniu skupię się na przywołaniu i scharakteryzowaniu wybranych wizji świata w formach twórczości literackiej skupiających się na szeroko pojmowanej postapokalipsie. Spróbuję również odpowiedzieć na pytania o źródła ich popularności oraz przystawalność do problemów i niepokojów społecznych współczesnego świata.

Co stanie się z pismem ręcznym, kiedy przestanie działać świat, który znamy? Cywilizacja musi zacząć budować się od nowa, a wraz z nią odtworzyć podstawowe sposoby komunikacji i przekazywania informacji. W takim świecie kartka papieru i odręczny zapis mogą ponownie stać się jednym z najważniejszych narzędzi komunikacji. Wiadomość, mapa, instrukcja, ostrzeżenie czy lista zapasów, wszystko może zostać zapisane ręcznie. To postapokaliptyczna podróż do świata, w którym pismo przestaje być tylko reliktem przeszłości, a ponownie staje się narzędziem przetrwania.
Wykład będzie punktem wyjścia do rozmowy o tym, dlaczego mimo ogromnego rozwoju technologii pismo ręczne wciąż ma znaczenie, co daje nam pisanie i dlaczego prawdopodobnie nigdy całkowicie nie zniknie.

Od rdzawych pustkowi Fallouta, przez opustoszałe, pokryte grzybem ruiny miast w The Last of Us, aż po opanowane przez wirusy „T” i „G” laboratoria i ulice Raccoon City z serii Resident Evil – postapokalipsa to jeden z najchętniej eksplorowanych motywów w grach wideo.
Dlaczego tak chętnie wracamy do światów, które uległy zagładzie? Podczas prelekcji przyjrzymy się, jak twórcy gier wideo projektują upadek cywilizacji i co sprawia, że wirtualne zgliszcza tak silnie rezonują z graczkami i graczami na całym świecie. Przyjrzymy się min. temu, jak klasyczny survival horror (zarządzanie ekwipunkiem, brak amunicji, szukanie zielonych ziół) ustępuje miejsca lub miesza się z otwartymi światami i craftingiem oraz zapytamy o moralność w świecie bez praw.
Prelekcja jest skierowana zarówno do fanów gatunku, jak i osób ciekawych, jak gry wideo wykorzystują motyw katastrofy do stawiania pytań o kondycję współczesnego człowieka.

Czy postapokalipsa naprawdę wygląda tak, jak pokazują filmy i gry komputerowe? A może przygotowanie do kryzysu zaczyna się od znacznie bardziej prawdopodobnych scenariuszy, takich jak blackout, przerwy w dostawach wody, awarie infrastruktury czy konieczność nagłej ewakuacji?
Podczas spotkania uczestnicy poznają podstawowe zasady współczesnego preppingu, czyli przygotowania na sytuacje kryzysowe. W trakcie prelekcji połączonej z pokazem praktycznym omówione zostaną między innymi:
– kompletowanie plecaka ewakuacyjnego,
– planowanie ewakuacji i tworzenie planów awaryjnych,
– przygotowanie zapasów,
– sposoby filtrowania i uzdatniania wody,
– awaryjne źródła światła, energii i łączności,
– najczęstsze mity dotyczące survivalu i preppingu.
Uczestnicy będą mogli zobaczyć i porównać różne elementy wyposażenia wykorzystywanego w sytuacjach kryzysowych oraz porozmawiać o praktycznych aspektach przygotowania siebie i swoich bliskich na nieprzewidziane wydarzenia.

Znikająca pod wodą Japonia, kolejna epoka lodowcowa, a może krwawe igrzyska z udziałem dzieci? Jakie ponure wizje przyszłości roztacza przed nami literatura japońska? A może rzeczywistość jest bardziej przerażająca od fikcji?
Liczba miejsc mocno ograniczona. Zgłoszenia przyjmujemy pod adresem: gsowa@wbp.wroc.pl, w tytule prosimy o wpisanie nazwy warsztatów. Obowiązuje zasada kto pierwszy, ten lepszy. W razie rezygnacji z warsztatów prosimy o wiadomość.

Czy fotografia zawsze musi być wiernym zapisem rzeczywistości? Zdzisław Beksiński eksperymentując z fotografią, interesował się obrazem, który wymyka się dokumentalnej precyzji. Jego „antyfotografia” wykorzystywała deformację, nieostrość i nietypowe kadrowanie, pozwalając fotografii stać się czymś więcej niż tylko zapisem tego, co znajduje się przed obiektywem. Podczas warsztatów fotografii otworkowej doświadczymy podobnego sposobu myślenia o obrazie. Zamiast profesjonalnego aparatu wykorzystamy szczelnie zamknięte puszki, światło i czas. Uczestnicy samodzielnie wykonają fotografie, eksperymentując z ruchem, czasem naświetlania i przypadkiem. Spróbujemy spojrzeć na dobrze znaną rzeczywistość tak, jakbyśmy widzieli ją po raz pierwszy… albo po raz ostatni.

Jak zamienić zwykłą kamizelkę w element stroju rodem z końca świata? Chcecie sami taką stworzyć, ale nie wiecie jak? My wam pomożemy! Podczas warsztatu poznacie techniki postarzania materiału, zamontujecie pasy, klamry i nity, a na koniec dodacie ślady brudu oraz sztucznej krwi. Zaczynamy od gotowej bazy, więc nie musicie umieć szyć ani mieć żadnego doświadczenia – wystarczy chęć pobrudzenia sobie rąk. Każdy wychodzi z własną kamizelką, gotową do noszenia od razu po zajęciach.

Zastanawialiście się, jak stworzyć swój własny komiks? Na warsztatach dowiecie się, jak pisać fabułę, tworzyć rysunki i wydać własny komiks. Prelekcja połączona z warsztatami poprowadzona przez doświadczonego autora komiksów Huberta Ronka (m.in. twórcy serii postapo W.E. oraz Wojenna odyseja Antka Srebrnego).

Tobaro to audiowizualna, nieliniowa gra VR, stworzona w silniku Unity z wykorzystaniem technologii binauralnego dźwięku. Gracz wciela się w mężczyznę, który po wybuchu budzi się w zniszczonym domu, częściowo niewidomy i pozbawiony pamięci. Eksplorując przestrzeń, odkrywa przedmioty, uruchamia wspomnienia i stopniowo poznaje historię miejsca oraz wydarzeń, które doprowadziły do tragedii. Wyjątkowa warstwa wizualna i dźwiękowa gry wykorzystuje m.in. światło, kolor, przestrzenny dźwięk, dialogi i retrospekcje, tworząc immersyjne doświadczenie balansujące na granicy gry, sztuki i teatru.
Podczas Horror Day będzie można spotkać się z twórcami Tobaro, czyli Dominiką Siemińską (absolwentką ASP) i Krzysztofem Rauem (absolwentem AM), poznać kulisy powstawania projektu oraz samodzielnie wejść do jego wirtualnego świata i zagrać w grę w technologii VR.
Uwaga: stworzona przestrzeń wirtualna może silniej niż standardowe aplikacje VR wpływać na błędnik.

Dziesięć lat po upadku cywilizacji grupa ocalałych znalazła schronienie na niezwykłej farmie. Dzięki fortyfikacjom, panelom fotowoltaicznym i nowoczesnym maszynom gospodarstwo zapewnia im bezpieczeństwo oraz żywność, o której inni ocaleni mogą tylko marzyć.
Jednak przeszłość nie umarła wraz ze starym światem. Każdy z mieszkańców skrywa własne sekrety, dawne konflikty i decyzje, których konsekwencje dopiero zaczynają ich doganiać. A gdy nad farmę nadciąga tajemnicza horda zombie, gracze wcielą się w bohaterów, którzy będą musieli zdecydować, komu mogą zaufać.
To gra o przetrwaniu, tajemnicach i tym, jak wiele jesteśmy gotowi poświęcić, by ocalić własną społeczność.

Maciej Klimek – rocznik ’96, człowiek orkiestra, dla którego jedna forma wyrazu to zdecydowanie za mało. W dzień recenzent prowadzący stronę “W witrynach horroru” i grafik-ilustrator, kryjący się pod pseudonimem Klimkovitz, natomiast w nocy niespokojny duch, który zamiast straszyć w zrujnowanym zamku, tworzy opowiadania, przy okazji projektując koszulki w swoim Domu Mody Klimkovitz.

Podczas tegorocznego Horror Day zapraszamy wszystkich uczestników do udziału w konkursie na najlepszy kostium. Zombie, postapokaliptyczni ocaleńcy, a może coś, czego jeszcze nie widział żaden horror postapo? Liczy się pomysł, wykonanie i oczywiście odpowiednia dawka grozy.
Przyjdź w swoim najlepszym kostiumie, zaprezentuj go festiwalowej publiczności i powalcz o tytuł najstraszniejszej kreacji Horror Day 2026!
Zwycięzców poznamy podczas festiwalu. Będą nagrody 🙂 Im bardziej przerażająco, dziwacznie i kreatywnie, tym lepiej!

Jeśli po lekturze horroru zamiast zgasić światło wolisz sięgnąć po kolejną książkę, koniecznie zajrzyj do Strefy Wydawców!
Spotkacie tu wydawców i autorów specjalizujących się w literaturze grozy, fantastyce i historiach o końcu świata. To okazja, żeby poznać i nabyć najnowsze tytuły, porozmawiać o książkach, odkryć nowych autorów i znaleźć lekturę idealną na długie, mroczne wieczory. Lista wydawców znajduje się w osobnym poście.

Zapraszamy do strefy planszówek, gdzie czekają na Was gry pełne emocji, nieoczekiwanych zwrotów akcji i rywalizacji. Będzie można usiąść przy stole, poznać nowych graczy, zmierzyć się z przyjaciółmi i sprawdzić, czy uda się przetrwać do końca rozgrywki.
Niezależnie od tego, czy jesteście zaprawionymi planszówkowiczami, czy dopiero zaczynacie swoją przygodę z grami – znajdźcie miejsce przy stole i zagrajcie z nami!
⚠️ Informacja o treściach wrażliwych (trigger warning)
W ramach festiwalu Horror Day 2026 pojawią się treści o charakterze drastycznym, niepokojącym i mrocznym, w tym m.in. odniesienia do: przemocy, śmierci, zagłady i rozpadu cywilizacji, zombie i innych potworów, krwi, ran, okrucieństwa, katastrof, epidemii oraz tematyki straty i cierpienia. Niektóre wydarzenia mogą zawierać drastyczne lub niepokojące obrazy, opisy i materiały audiowizualne.
Organizatorzy zalecają ostrożność osobom wrażliwym na tego typu treści.
Celem festiwalu jest refleksja nad kulturą grozy – nie jej gloryfikacja.
Uczestnictwo w Wydarzeniach jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na utrwalanie i wykorzystanie wizerunku uczestnika zgodnie z Regulaminem.
W razie wątpliwości sprawdź godziny pracy lub skontaktuj się z wybranym działem biblioteki.
Jeśli masz specjalne potrzeby – np. korzystasz z pętli indukcyjnej, poruszasz się na wózku, potrzebujesz asysty lub innego rodzaju wsparcia – prosimy o wcześniejsze zgłoszenie tego przed wydarzeniem na adres: dostepnosc@wbp.wroc.pl. Dzięki temu będziemy mogli lepiej przygotować się na Twoją wizytę.
Katarzyna Zborowska kzborowska@wbp.wroc.pl
Gabriela Sowa gsowa@wbp.wroc.pl
Anita Dzierżanowska, Iza Jaszczyszyn, Olga Karlińska, Beata Klimczyk, Liliana Kowalska, Dominika Pankowska, Jan Sienkiewicz, Ada Słomianna, Hanna Świąckiewicz
Anna Frankiewicz, Małgorzata Grączewska