AKTUALNE WYSTAWY

TKANINY DAWNE I NOWE. JOANNA I JOLANTA OWIDZKIE

Ekspozycja czynna będzie od 1 do 30 września 2026 r. w godzinach otwarcia biblioteki.

wernisaż: 15 września, godz. 13:00, Galeria Pod Plafonem

Twórczość Jolanty i Joanny Owidzkich to opowieść o tkaninie rozumianej nie tylko jako medium artystyczne, lecz także jako język pozwalający opisywać relacje między materią, przestrzenią i człowiekiem. Wystawa prezentowana w Galerii Pod Plafonem zestawia dzieła dwóch artystek reprezentujących różne pokolenia, połączonych wspólną wrażliwością i fascynacją możliwościami, jakie daje sztuka włókna.

Jolanta Owidzka (1927–2020) należy do grona najwybitniejszych postaci polskiej tkaniny artystycznej XX wieku. Jej działalność wykraczała daleko poza tradycyjnie rozumiane tkactwo. Była nie tylko mistrzynią monumentalnego gobelinu, lecz także badaczką, teoretyczką i popularyzatorką sztuki włókna. Szczególne miejsce w jej twórczości zajmowały zagadnienia związane z obecnością tkaniny we współczesnej architekturze i przestrzeni mieszkalnej.

Dorobek artystki współtworzył międzynarodowy sukces polskiej szkoły tkaniny. Udział w najważniejszych wydarzeniach artystycznych, takich jak Biennale Tkaniny Artystycznej w Lozannie czy wystawa „Wall Hangings” w nowojorskim Museum of Modern Art, umocnił pozycję polskich twórców na światowej scenie artystycznej.

Joanna Owidzka, kontynuując rodzinne tradycje, rozwija własny język artystyczny. Jej twórczość wyrasta z wieloletnich poszukiwań formalnych i eksperymentów z technikami oraz materiałami. Artystka pozostaje wierna warsztatowi tkackiemu, jednocześnie nieustannie poszerzając jego granice. W prezentowanych pracach widoczna jest otwartość na różnorodne rozwiązania oraz gotowość do przekraczania schematów.

Ekspozycja obejmuje dzieła powstałe na przestrzeni kilku dekad. To spotkanie dwóch indywidualności twórczych, które pokazuje zarówno ciągłość tradycji, jak i zmieniające się sposoby myślenia o tkaninie. Wspólnym mianownikiem pozostaje uważność wobec materii oraz przekonanie, że włókno może stać się pełnoprawnym środkiem artystycznej wypowiedzi.

Kurator: dr Rafał Werszler

Wystawa towarzyszy 53. Międzynarodowemu Festiwalowi Sztuki Włókna – Warsztat Twórczy Kowary 2026 i stanowi okazję do spojrzenia na tkaninę jako obszar nieustannego dialogu między doświadczeniem, eksperymentem i pamięcią.

Ekspozycja czynna będzie od 3 do 30 października 2026 r. w godzinach otwarcia biblioteki.

wernisaż: 3 października, godz. 15:00, Galeria Pod Plafonem

Jerzy Tyburski (ur. 1964 w Lubaczowie) jest absolwentem Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Zamościu oraz historii sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w 1989 roku uzyskał dyplom. W latach 1986–1989 kształcił się również w pracowni malarstwa prof. Mariana Stelmasika i adiunkta Jacka Wojciechowskiego w Instytucie Wychowania Artystycznego UMCS w Lublinie. Ukończył studia podyplomowe w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie, uzyskując dyplom Menadżera Kultury. Jest dwukrotnym stypendystą Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Od 2002 roku kieruje BWA Galerią Zamojską. W swojej twórczości zajmuje się malarstwem i grafiką. Jest autorem licznych wystaw indywidualnych i uczestnikiem wystaw zbiorowych w kraju i za granicą. Jego dorobek został uhonorowany m.in. odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2017) oraz Nagrodą Kulturalną Województwa Lubelskiego (2022). Współpracuje z Domem Aukcyjnym Agra Art w Warszawie i Galerią Raven w Krakowie. Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych i prywatnych w Polsce i za granicą, m.in. w BWA – Galerii Zamojskiej, Galerii ZPAP w Lublinie, Muzeum Miasta Wrocławia oraz Muzeum Kresów w Lubaczowie.

Kurator: dr Rafał Werszler

w godzinach otwarcia biblioteki

wstęp wolny

Są okna i „okna”, ale nie sposób pokazać wszystkich okien świata. Ta wystawa prezentuje wybrany fragment tego niezwykłego tematu – okna, które zainteresowały autora na tyle, by je uwiecznić.

Okno ma dwie strony, a nawet więcej. Bywa zdobione, funkcjonalne, symboliczne, fantazyjne. Wpuszcza światło i powietrze, otwiera widok na świat, ale może też chronić prywatność. Spotykamy je w ścianach i dachach, w domach, fortecach, pojazdach i statkach.

Okna zmieniały się wraz z ludźmi i miejscami. Bywały szklane, drewniane, kamienne, osłonięte kratami lub ornamentami. Czasem najciekawszy okazuje się widok przez nie, czasem – samo okno.

Na wystawie zobaczymy okna z różnych stron świata, a także polskie, śląskie i wrocławskie.

Zapraszamy do chwili wytchnienia przy oknie.